Το όμορφο χθες στο σήμερα

Με μια πανέμορφη παράσταση, ο ερασιτεχνικός θεατρικός όμιλος της Ύδρας, δηλαδή οι υδραίοι ερασιτέχνες ηθοποιοί και εραστές του θεάτρου, σαλπάρισε από το δώμα του ΙΑΜΥ για χρόνους περασμένους, γεμάτους με αναμνήσεις τόσο όμορφες και τόσο αγαπημένες. Μαζί τους ταξίδεψαν όσοι υδραίοι και επισκέπτες μπόρεσαν να φτάσουν μέχρι το δώμα του Μουσείου. Και το λέω αυτό, γιατί δεν θυμάμαι ποτέ σε μια παράσταση να γίνεται τέτοιο αδιαχώρητο! Είναι πολλοί αυτοί που δεν κατάφεραν να παρακολουθήσουν την παράσταση. Είναι επίσης πολλοί αυτοί που σκαρφάλωσαν στα βραχάκια γύρω από το ΙΑΜΥ, αφού κι από εκεί κάτι έβλεπαν. Και πιστέψτε με άξιζε τον κόπο!

Οι σκηνές όλες διαλεγμένες από τον πολύ αγαπημένο ελληνικό κινηματογράφο του χθες. Οι ηθοποιοί, ένας κι ένας. Ποιόν να πρωτο-ξεχωρίσω; Όλοι τους υπέροχοι, ο Ζήκος, η ατυχήσασα, ο κ. Πετροχείλος, η δεσποινίς Διευθυντής, ο πίπης, το ζεύγος Κοκοβίκου, η μαντάμ Πελαζύ, ο τσιριμπίμ-τσιριμπόμ…όλοι τους! Μπράβο βρε παιδιά και σας ευχαριστούμε! Μας χαρίσατε δύο αξέχαστες βραδιές. Μας δείξατε ότι έχετε ταλέντο, πολύ ταλέντο!  Και περιμένουμε σύντομα νέα σας…

Μπράβο και στην αγαπητή κα Ντίνα Αδαμοπούλου, την διευθύντρια του ΙΑΜΥ που συμπαρίσταται σε κάθε προσπάθεια και με τον τρόπο αυτό καταφέρνει και βρίσκεται πάντα στις καρδιές όλων των υδραίων.

Θα προσπαθήσω να μην αδικήσω κανέναν από τους πρωταγωνιστές μας (όλοι τους είναι πρωταγωνιστές) και για τον λόγο αυτό θα ανεβάσω όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορώ:

   

Χριστιανισμός & Ελληνική Γλώσσα

Οι εκδηλώσεις ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΑ άνοιξαν με μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία που πραγματοποιήθηκε στην καινούργια συνεδριακή αίθουσα του Καθεδρικού. Ο καθηγητής Γλωσσολογίας κ. Ν. Παντελίδης μίλησε με θέμα “Χριστιανισμός & Ελληνική Γλώσσα”. Όσοι από το ακροατήριο είχαν ασχοληθεί με το θέμα, γνώριζαν αυτό που είπε και ο καθηγητής, ότι δηλαδή η γλώσσα συγγραφής των Ευαγγελίων είναι η κοινή καθομιλουμένη γλώσσα της εποχής τους. Άρα η γλώσσα που σήμερα μας φαίνεται τόσο επίσημη δεν είναι παρά η γλώσσα που μιλούσαν και καταλάβαιναν οι περισσότερες ομάδες πληθυσμού στην καθημερινή τους ζωή, στα χρόνια των ευαγγελιστών και των πατέρων της εκκλησίας. Αυτό σημαίνει, ότι δεν υπάρχει (όπως πολλοί λανθασμένα νομίζουν) καμία “ιερή γλώσσα” την οποία πρέπει να τοποθετούμε σε υψηλή καθέδρα ως αναλλοίωτη και απόλυτη. Επίσης αυτό δηλώνει, ότι εάν ψάχναμε ένα σημερινό ανάλογο και θέταμε την υπόθεση εργασίας: “σε ποιά γλώσσα θα γράφονταν σήμερα τα Ευαγγέλιά μας;” η απάντηση δεν θα ευχαριστούσε πολλούς: στην Αγγλική, και μάλιστα στην αγγλική καθομιλουμένη γλώσσα, δηλαδή σε εκείνη την αγγλική που χρησιμοποιεί τους αμερικανικούς ιδιωματισμούς. Πράγμα απολύτως φυσικό για όσους βλέπουμε και χειριζόμαστε την γλώσσα ως ένα εργαλείο επικοινωνίας και όχι ως αναλλοίωτη και άτρεπτη και “ιερή”. Η Αλεξανδρινή κοινή είναι τόσο ιερή γλώσσα όσο είναι και όλες οι άλλες γλώσσες του κόσμου. Το πρόβλημα ορισμένων “ελληνορθοδόξων” με την άλογη και αναίτια επιμονή τους για το αναλλοίωτο  της γλώσσας των ευαγγελίων ή των ιερών ακολουθιών δεν είναι καθόλου γλωσσολογικό, όσο κι αν αυτό μας φαίνεται περίεργο. Είναι εθνικό.

Δυστυχώς οι διαφορετικές γλώσσες επικοινωνίας δεν λειτούργησαν μόνο ως εργαλεία που έφερναν σε επαφή τους ανθρώπους, αλλά και ως όρια που χώριζαν και διέκριναν τις κοινότητες. Σας θυμίζω το “πας μη έλλην βάρβαρος”, μια ρήση που περιεκτικά αποδίδει αυτή τη διαφοροποίηση στην πράξη. Για όσους λοιπόν βλέπουν τον χριστιανισμό ως άρρηκτα συνδεδεμένο με τον ελληνισμό, η ελληνική γλώσσα των ιερών κειμένων βρίσκεται στο απυρόβλητο. Όσοι όμως θεωρούν την ορθόδοξη εκκλησία ως παγκόσμιο γεγονός, ως νέα βιωτή της όλης κτίσεως, θεία και ανθρώπινη, ε τότε, κάθε αποκλειστικότητα και μονομερής σύνδεση αυτής της εκκλησίας με τον ελληνισμό, φαντάζει τουλάχιστον φαιδρή. 

Θεομητορικά 2011

Την Κυριακή 7 Αυγούστου 2011 ξεκινούν οι εκδηλώσεις “ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΑ 2011”. Τα “Θεομητορικά” είναι εκδηλώσεις, λατρευτικές, ποιμαντικές και πολιτιστικές που διοργανώνονται κάθε Δεκαπενταύγουστο από τον Καθεδρικό Ναό Κοίμησης Θεοτόκου Ύδρας.

Στις φετινές εκδηλώσεις περιλαμβάνονται δύο ομιλίες που θα πραγματοποιηθούν στην καινούργια Συνεδριακή Αίθουσα, και μια έκθεση Βυζαντινής αγιογραφίας που θα φιλοξενηθεί στο περιστύλιο του Μοναστηριού.

Τα Θεομητορικά κλείνουν το βράδυ της 22ας Αυγούστου με Λιτάνευση της εικόνας της “Παναγίας του Μαλίκη” και Αγρυπνία για την απόδοση της γιορτής.

Το πλήρες πρόγραμμα των Θεομητορικών μπορείτε να δείτε στο ενημερωτικό site της Μητροπόλεως Ύδρας από εδώ:  http://imyhydrabriefing.blogspot.com/

Η καινούργια Συνεδριακή Αίθουσα του “Μοναστηριού” της Ύδρας.

Εδώ και λίγες ημέρες, η Ύδρα απέκτησε ένα ακόμη διαμάντι στο στέμμα της, το κοσμημένο με τα τόσα μοναδικού κάλους μνημεία και κτίσματα. Η Συνεδριακή Αίθουσα του Ι. Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας, την 25 Ιουνίου άνοιξε και επίσημα τις πόρτες της και υποδέχθηκε στα εγκαίνιά της τους Υδραίους που την κατέκλυσαν!

Η αίθουσα εντάσσεται στον χώρο του “Μοναστηριού” και καταλαμβάνει ένα μέρος της Νότιας Πτέρυγας. Η ιστορία της είναι λίγο- πολύ γνωστή: Αρχικά λειτούργησε ως αποθηκευτικός χώρος και ελαιοτριβείο για τις σοδειές που προέρχονταν από την καλλιέργεια του Μετοχίου. Καθώς τα χρόνια περνούσαν και οι συνθήκες άλλαζαν, το ελαιοτριβείο σταμάτησε τη λειτουργία του και έμεινε απλώς μια μεγάλη αποθήκη. Στα χρόνια του παλαιού Δεσπότη Ιεροθέου- αρχή της δεκαετίας του ‘70- η αίθουσα μετατράπηκε σε Κέντρο Νεότητας. Δηλαδή απέκτησε σκηνή για να γίνονται παραστάσεις, έναν εξώστη και θεωρεία. Τοποθετήθηκαν μικρόφωνα, καρέκλες για την παρακολούθηση παραστάσεων, ομιλιών κ.α. Με τον καιρό τα τεχνολογικά μέσα της αίθουσας έγιναν πολύ παρωχημένα, και η όλη κατάσταση είχε φθαρεί σε σημείο που η αίθουσα να μην χρησιμοποιείται πια. Η τοπική Εκκλησία είχε από καιρό την διάθεση να κάνει κάτι καλύτερο στο χώρο αυτό, αλλά για να παραφράσουμε και ό,τι έλεγαν και οι σοφοί μας πρόγονοι, “Δεί δη, χρημάτων, ω άνδρες… Υδραίοι”. Κάποια στιγμή, για καλή τύχη όλων μας, έγινε η δημοπρασία εκμισθώσεως του Μετοχιού. Η δημοπρασία είχε ανέβει σε δυσθεώρητα ύψη και το ποσό που κατατέθηκε στο Λ/μο του Μοναστηριού βοήθησε ώστε και Υδραϊκοί Σύλλογοι επιχορηγήθηκαν, Σχολικές Επιτροπές, Νηπιαγωγεία, το Νοσοκομείο μας, ήρθε παιδίατρος στην Ύδρα και ανάμεσα σε τόσα άλλα ήρθε και η σειρά της αίθουσας να μετατραπεί σε μια σύγχρονη Συνεδριακή Αίθουσα υψηλού επιπέδου, όπως το είχαν οραματιστεί τόσο ο προϊστάμενος του Καθεδρικού, ο π. Ακίνδυνος, όσο και ο Δεσπότης μας.

Ξεκίνησαν λοιπόν οι εργασίες για τις εσωτερικές μετασκευές της αίθουσας υπό την (δωρεάν) επίβλεψη  και καθοδήγηση του Αρχιτέκτονα και νυν Δημάρχου Ύδρας κ. Άγγελου Κοτρώνη. Τότε όμως ήταν που… “σκάλωσε το πράμα”. Άρχισαν, ως “κεραυνοί εν αιθρία”, κάποιες καταγγελίες από “Υδραίους” και “Φιλυδραίους” οι οποίοι είδαν ξαφνικά να… καταστρέφεται και να… αλλοιώνεται η παραδοσιακότητα του Υδραϊκού τοπίου(!) Αμέσως επενέβη η Αστυνομία του νησιού (ως όφειλε) και φρόντισε να διακοπούν πάραυτα οι εργασίες. Πολλοί δε “καλοθελητές” προσφέρθηκαν να βοηθήσουν για να απεμπλακεί το ζήτημα. Κάποιος μάλιστα προσφέρθηκε να κάνει κι ένα σκαρίφημα το οποίο θα βοηθούσε να προχωρήσει το έργο στο τοπικό αρχαιολογικό συμβούλιο. Παρεμπιπτόντως να σας πω εδώ, ότι ο προσφερθείς δεν ήταν καν πολιτικός μηχανικός, αλλά ο άνθρωπος ήταν…ιατρός (ΩΡΛ, αν δεν κάνω λάθος ). 

Για να μην σας τα πολυλογώ, τα έργα ξεκίνησαν μετά από διάστημα περίπου δύο χρόνων, όσο δηλ. χρειάστηκε για να βγουν άδειες εσωτερικών μετασκευών από την Πολεοδομία (με την σύμφωνη γνώμη της Αρχαιολογίας που φρόντιζε για την διατήρηση-προστασία στις…τσιμεντοκολόνες του 1970), και βέβαια κάποια στιγμή οι εργασίες περατώθηκαν. Η αίθουσα ολοκληρωμένη πλέον και με τεχνολογικό εξοπλισμό αντίστοιχο των σύγχρονων Αθηναϊκών και ευρωπαϊκών συνεδριακών χώρων, άνοιξε τις πύλες της στους Υδραίους. Σε όλους τους Υδραίους, χωρίς εξαιρέσεις. Και τότε, ω του θαύματος, είδαμε να προσέρχονται για να συνεορτάσουν και να φωτογραφηθούν όλοι εκείνοι που δύο χρόνια τώρα “βοηθούσαν” να μην τελειώσει ποτέ! Και μάλιστα, όχι μόνο προσήλθαν πρώτοι και καλύτεροι, αλλά φρόντισαν να πιάσουν και τις μπροστινές καρέκλες (ξέρετε αυτές που είναι για τα “σημαίνοντα πρόσωπα”), ώστε να τους βλέπουμε όλοι και να τους θαυμάζουμε! Ευτυχώς που δεν ζήτησαν κιόλας να τους ευχαριστήσουν για την πολύτιμη προσφορά τους στην αποπεράτωση της αίθουσας! Αλλά εδώ είμαστε, και να μου το θυμηθείτε αυτό, σύντομα θα ζητούν την αίθουσα αυτή για δικές τους δραστηριότητες…

Ο Δεσπότης μας, στην ομιλία του στα εγκαίνια, εξέφρασε το παράπονό του για όλον αυτόν το πόλεμο, τον άδικο πόλεμο σε βάρος της Εκκλησίας, η οποία τελικά κατασκεύασε και παραδίδει στην Ύδρα ένα έργο που είναι πόλος έλξης για συνεδριακό τουρισμό υψηλού επιπέδου. Και όλοι γνωρίζουμε πόσο πολύτιμος είναι ο τουρισμός κατά τους νεκρούς μήνες στο νησί.

Ορίστε τώρα! Χάλασα τη χαρούμενη, γιορτινή διάθεση που είχε το post μου, τουλάχιστον όταν το ξεκινούσα. Φτάνουν τα παράπονα. Ούτως ή άλλως, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, όσα κι αν γράψω εγώ εδώ. Απολαύστε λοιπόν μερικές εικόνες από τα εγκαίνια της Συνεδριακής Αίθουσας του Ι. Καθεδρικού Ναού Ύδρας, και είμαι σίγουρος ότι θα ξεχάσετε όσα πικρά διαβάσατε. 

        

Μουσική Εκδήλωση

 

Στις 18 Ιουνίου 2011 πραγματοποιήθηκε στην καινούργια συνεδριακή αίθουσα στου Ι. Καθεδρικού Ναού Ύδρας μια μουσική εκδήλωση για την ενίσχυση του Κουλούρειου Εκκλησιαστικού Νοσοκομείου Ύδρας.

Το “Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο” εγχόρδων παρουσίασε έργα Ottrino Respighi & Franz Schubert. Μεγάλη υπήρξε η προσέλευση στην συναυλία από τους φιλόμουσους Υδραίους και όχι μόνο.

Η Ένωση Ξενοδόχων Ύδρας η οποία διοργανώνει κάθε χρόνο την εκδήλωση, δήλωσε ότι φέτος τα έσοδά της θα διατεθούν για την απόκτηση καινούργιου καρδιογράφου στο Κουλούρειο Νοσοκομείο Ύδρας, ο οποίος θα μπορεί να συνδέεται με Νοσοκομείο των Αθηνών για άμεσες διαγνώσεις.

 

Θα ήθελα εδώ να ευχαριστήσω την δ. Θεοδώρα Δαρδανού για την συμβολή της σε αυτό το post και να την καλωσορίσω ως εθελόντρια άμισθη συνεργάτη- φωτορεπόρτερ.  

 

 

30 Χρόνια μια...Φωνή

 

 

Με μια όμορφη και πολύ συγκινητική εκδήλωση γιόρτασαν οι υδραΐοι τα 30 χρόνια συνεχούς κυκλοφορίας της πρώτης του τοπικής εφημερίδας με τον αναλλοίωτο τίτλο "Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ". Μια φωνή που παρά τα 30 χρόνια ζωής της εξακολουθεί και τα λέει τόσο καλά όσο όταν πρωτοακούστηκε!

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν όχι μόνο οι αρχές του τόπου, όπως όφειλαν άλλωστε, αλλά και πολλοί αναγνώστες και φίλοι της εφημερίδας της Ύδρας.

Ορισμένοι δάκρυσαν βλέποντας να περνούν μπροστά από τα μάτια τους τόσα χρόνια, τόσα γεγονότα, μέσα από τις- κιτρινισμένες πια- σελίδες της.

Συγκινημένος και ο πρώτος εκδότης της, ο κ. Χρήστος Χριστοδούλου. Κάποτε μπροστά από έναν μαυροπίνακα έβλεπε τα υδραιόπουλα να προοδεύουν στα μαθηματικά που ήταν η μεγάλη του αγάπη. Σήμερα καθισμένος στα πρώτα έδρανα του Συνεδριακού, βλέπει το δικό του παιδί και δακρύζει.

Γιατί τελικά αυτό που μένει στη ψυχή μας δεν είναι τα μεγάλα λόγια, οι έπαινοι, τα μετάλλια και οι βραβεύσεις, αλλά ένα δάκρυ, που πριν κυλίσει απ’ τα μάτια μας, πηγάζει από την καρδιά μας.

  

Η φωνή της Ύδρας

Πέρασαν κιόλας 30 χρόνια από την πρώτη εκείνη έκδοση της τοπικής εφημερίδας με τον έξυπνο τίτλο “Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ”.

Για σκεφτείτε πόσα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε. Από το έντυπο σε άσπρο- μαύρο, έχουμε περάσει στη ψηφιακή εποχή της δημοσίευσης και (κυρίως) της ανάγνωσης.

Μέσα σε 30 χρόνια άνθρωποι αλλάζουν και διαδέχονται ο ένας τον άλλον, καταστάσεις έρχονται και φεύγουν, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες ανατρέπονται, για να μην αναφερθώ καν στην επιστήμη και τεχνολογία που απλώς παίζουν σε άλλο γήπεδο. Όμως έτσι είναι αυτά… Εξ άλλου πολλοί από όσους τώρα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ίσως να μην είχατε καν γεννηθεί όταν πρωτο-κυκλοφορούσε “Η φωνή της Ύδρας”.

Όμως όλες εκείνες οι αλλαγές –και τόσες ακόμα- στο βαθμό που επηρέασαν το νησί μας, αποτελούν αυτό που λέμε “ιστορία”. Ανήκουν στην τοπική ιστορία της Ύδρας που μας ενδιαφέρει όλους. Για αυτή λοιπόν την ιστορία θα πραγματοποιήσουν ο Δήμος της Ύδρας και το Μοναστήρι μια εκδήλωση, που θα είναι παράλληλα και γιορτή. Γιατί 30 χρόνια ανελλιπούς παρουσίας σίγουρα αξίζουν μια γιορτή! Την Παρασκευή λοιπόν, 24 Ιουνίου και ώρα 7.30 το απόγευμα, η Φωνή της Ύδρας μας προσκαλεί στην συνεδριακή αίθουσα του Καθεδρικού για να γιορτάσουμε μαζί της και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια.

Μέσα από την καρδιά μου εύχομαι στην ακάματη εκδότρια κ. Ελένη Χριστοδούλου, να εξακολουθεί και να συνεχίζει το έργο που ανέλαβε και να βρίσκεται πάντοτε στις...δημοσιογραφικές επάλξεις με το χαμόγελο!

Καρναβάλι στην Ύδρα

Με λίγη ψύχρα χειμωνιάτικη. Με μερικές στάλες που έκαναν αραιά και που την εμφάνισή τους. Αλλά με έναν ουρανό χαμογελαστό και πολλά υποσχόμενο, και με τον κόσμο σε τρελό κέφι, γιόρτασε η Ύδρα την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Η παραδοσιακή πομπή που θέλει τους μασκαράδες να γυρνούν και να ξεσηκώνουν όλο το νησί κατέληξε στο λιμάνι μπροστά από το κέντρο “Ψαροπούλα” και εν συνεχεία (και πάλι παραδοσιακά) “τα μουσκάρια” εν πομπή κατευθύνθηκαν στη ταβέρνα “Ξερή Ελιά” όπου και "κρεμάστηκε" ο καρνάβαλος μέσα σε χορούς και ξέφρενα καρναβαλικά γλέντια. Πολύ όμορφη εμφάνιση έκαναν φέτος και τα γκρουπάκια των μασκαρεμένων υδραίων: είχαμε καλόγριες, μάγισσες, φαντάσματα, δανδήδες, τί να πρωτοαναφέρω…

Το καρναβάλι είναι ένα πανάρχαιο έθιμο στη χώρα μας. Και όταν λέω εδώ πανάρχαιο, το εννοώ. Είχαμε φαλλικές εορτές ήδη από την πρώιμη αρχαιότητα, δηλαδή σχεδόν 3.000 χρόνια πίσω. Οι συμβολισμοί πολλοί και όλοι είχαν σχέση με την μητέρα γη, την γαία (την φύση που θα λέγαμε σήμερα), η οποία ως μητέρα των πάντων προετοιμάζονταν για να καρποφορήσει ξανά με την έναρξη της άνοιξης. Δεν πρέπει να ξεχνούμε εδώ, ότι τουλάχιστον στις πρώτες κοινωνίες η ανώτερη θεότητα ήταν μάλλον θηλυκού γένους και όχι αρσενικού. Οι αντρικές θεότητες εμφανίστηκαν αργότερα, όσο ο άνθρωπος άρχισε να κατανοεί καλύτερα τον κόσμο γύρω του. Εδώ βεβαίως δεν είναι χώρος για να κάνουμε μάθημα αρχαίας ελληνικής θρησκείας, αλλά εάν παρατηρήσετε τις παραδοσιακές καρναβαλικές εορτές όπως σώζονται σε μικρές αγροτικές κοινωνίες –κυρίως στα ορεινά χωριά της Ηπείρου και αλλού- θα βρείτε πολλά κατάλοιπα των αρχαιοελληνικών συνηθειών που με έναν θαυμαστό τρόπο παρέμειναν ζωντανά έως τις ημέρες μας, μέσα από την ίδια μας την παράδοση. Οι σπονδές και χοές με κρασί ή και νερό, τα φαλλικά σύμβολα, ο στολισμός της κεφαλής με άνθη, οι μεταμφιέσεις σε ανθρωπόμορφα ζώα και άλλα πολλά, που παραπέμπουν άμεσα στον στενό και άρρηκτο σύνδεσμο του ανθρώπου με την γονιμότητα της γης και της φύσεως που τον περιβάλλει και απ’ τις οποίες εξαρτάται απόλυτα για την επιβίωσή του.

Σήμερα στον κατεξοχήν αιώνα της τεχνολογίας και των επιστημών, ιδιαιτέρως δε στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, η μορφή και ίσως το νόημα του καρναβαλιού αλλάζει σιγά σιγά και στη χώρα μας. Οι γιορτές μας μοιάζουν όλο και περισσότερο στα ξένα καρναβάλια (Βραζιλίας, Βενετίας κ.λ.π.) απ’ τα οποία μάλιστα δανειζόμαστε και αρκετά στοιχεία με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο σύγχρονο ελληνικό καρναβάλι -στην Πάτρα- να απέχει όσο η μέρα με την νύχτα απ’ όσα περιγράψαμε λίγο πιο πάνω. Το καρναβάλι ως γεγονός πάντως (με ένα περίεργο τρόπο) παραμένει. Σε πείσμα όσων κατά καιρούς το μάχονται. Όπως παρέμειναν και άλλα αρχαία έθιμα που πολλές φορές δεν ξέρουμε καν ότι προέρχονται από την αρχαιότητα (όπως τα μνημόσυνα και κυρίως τα κόλλυβα).

Και για να σας αποζημιώσω για την βαριά φιλοσοφία που σας έβαλα εδώ να διαβάσετε, ορίστε και μερικές όμορφες στιγμές του καρναβαλιού στην Ύδρα. Άντε και του χρόνου, να είμαστε καλά να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί.

Καλό και Ευτυχισμένο το 2011

Με την καθιερωμένη Δοξολογία στον Καθεδρικό Ναό ξεκίνησε και εφέτος η καινούργια χρονιά. Παρέστησαν οι ο κλήρος και οι αρχές του νησιού μας, αλλά και αρκετός κόσμος που θέλησε να αρχίσει το 2011 με την ευχή και την ευλογιά της εκκλησίας μας.

Αμέσως μετά έγινε ο αγιασμός και ακολούθησε η κοπή της Πίτας στο Δημαρχείο, με μεγάλη συμμετοχή των συμπολιτών μας. Αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό η προσέλευση των Υδραίων στις εκδηλώσεις του Δήμου, ίσως πρέπει να σκεφτούν σοβαρά να ενισχύσουν τα πατώματα, για να μην έρθουμε καμιά μέρα, όλοι κάτω…

Ο Δήμαρχος μοίρασε σε όλους μαζί με τη βασιλόπιτα και ένα όμορφο ημερολόγιο τοίχου με αεροφωτογραφίες της Ύδρας, το οποίο έγινε ανάρπαστο!

Στη συνέχεια κατέβηκαν όλοι στο λιμάνι όπου υποδέχθηκαν τον Άγιο Βασίλη μαζί με δύο μικρά αλογάκια πόνι και μοίρασαν στα υδραιόπουλα παιχνίδια και μπισκοτάκια προσφορά της εταιρείας Παυλίδη.

Σας εύχομαι από καρδιάς σε όλους, καλή χρονιά και ευλογημένη, με υγεία (κυρίως) αλλά και κουράγιο, γιατί όπως φαίνεται θα έχουμε ένα δύσκολο 2011. Όπως είπε και ο Δήμαρχος, ας μήν χάνουμε την αισιοδοξία μας και το χαμόγελό μας! Εξάλλου στα δύσκολα αποκτούν νόημα και οι ευχές μας…